Telsell

Oh Mike, kijk, wat een mooie gaten! En niet 1 of 2, maar allemaal! Ik kan het niet geloven! Deze speciale Colt boorbits gemaakt van speciaal staal en met de UNIEKE orbital snijpunten geven de mooiste gaten in het moeilijkste hout die ik ooit gezien heb! Kijk, in vuren, hard eiken, maar ook in multiplex, waarvan je gewoon WEET dat je er geen mooie gaten in kunt boren, zijn er geen rafels te zien! Zelfs waar het Colt bit het hout weer uitkomt, kijk, geen rafeltje! Ik kan het nog steeds niet geloven!

Kast onder de koelkast

Vandaag heb ik de kast die onder de koelkast komt in elkaar gezet. Dit is een wat complexere kast. In de eerste plaats heb ik hier de planken vastgelijmd. Deze liggen dus niet op pennetjes waardoor de kast inhoud aan te passen zou zijn. Omdat er nogal een gewicht op komt wou ik graag de constructie zo stevig mogelijk hebben. En er zit nog een aardigheidje in voor de koellucht die de koelkast nodig heeft.

Achterop de koelkast zit een warmtewisselaar. Daar moet constant een luchtstroom langs gaan, anders raakt de boel oververhit. Vaak wordt daarvoor in de plint een rooster gezet en de koellucht gaat dan achter de kastjes langs, achter de koelkast langs en dan door een gat bovenin de koelkast-kast weer naar buiten. Maar er bestaat nog een mogelijkheid, de koellucht door het onderkastje te geleiden. De bodemplaat is dan iets korter, waardoor de lucht achter het deurtje langs de kast in kan. Dan zitten er roosters achter in de kast om de lucht naar de koelkast te geleiden. Zo iets als dit ruwe schetsje:

Het voordeel hiervan is dat je geen lelijk rooster in je plint hebt. Het is slechts een detail, maar wel leuk om zo te construeren. Alles bij elkaar werd het wel een ingewikkelde lijmklus, om alles netjes in elkaar te krijgen.

Gaatjes

Graag was ik verder gegaan met de bovenkastjes. Het volgende punt is het boren van de gatenrijen voor de plankdragers. Dat zijn van die pinnetjes die je in een gaatje stop waar de plank op rust. Om de kast flexibel te houden boor je een hele rij gaatjes in de zijkant. Om die overal op gelijke hoogte te krijgen heb ik een boormalletje gemaakt. Maar bij het testen in een restplankje kwam ik er achter dat het boren van een mooi gaatje helemaal zo makkelijk niet is. Meestal maakt dat weinig uit omdat het gaatje toch afgedekt wordt of er komt een schroef in oid. Maar hier is een hele rij meestal ongebruikt, dus vol in het zicht. En dan wil ik wel een fatsoenlijk gaatje hebben en niet zo.

Twee gaatjes (rechts) zijn redelijk geworden, met heel veel moeite. Om het hele proces wat makkelijker te maken heb ik speciale boortjes besteld die net zulke mooie gaten maakt, maar dan gewoon gelijk zonder listige trucs.

Om toch nog wat te doen te hebben, heb ik de lade geleiders aan de lades bevestigd. Onder aan de lade komt een speciale klem die vervolgens in de ladegeleider klikt. Het was even een uitzoekerij, want de documentatie van de firma Blum is vrij cryprisch. Van die handleidingen die je past snapt als je weet hoe het moet.

Je kunt hiervoor een speciale mal kopen, maar als je het klemmetje op z'n plaats houdt en een beetje intelligent met een centerpons de gaatjes markeert, dan gaat het ook heel goed. Achter in de lade moet dan nog een gaatje geboord, waarvoor ik een simpel malletje heb gemaakt.

Daar zitten die klemmetjes met die mooie oranje hendels. Gelukkig is het uit het zicht.

Nog een tip, als je lijmresten weg wilt krabben, gebruik dan een oude beitel! De goede beitel die ik had gebruikt zat gelijk vol roestplekken en heeft een hoop tijd gekost om weer te fatsoeneren.

De kastjes.

De bestekbak heb ik maar even opzij gezet, eerst maar eens naar de kastjes kijken. Nu alle multiplex panelen in principe klaar liggen kan ik ze in elkaar gaan zetten. Dat doe ik met behulp van lamello's. Een soort koekjes, maar dan van beukenhout gemaakt. De verbinding gaat er uit zien zoals in dit teststukje:

Voor die koekjes frees ik gleufjes in het hout met de speciale lamellenfrees. Ik heb er een op marktplaats op de kop getikt, maar dat is geen al te beste koop geweest. Hij is behoorlijk versleten. Maar goed, geld voor een nieuwe heb ik er ook niet voor over. Op de foto zie je zo'n los koekje liggen op de plank en zie je hoe ze tussen de twee panelen in de sleuven zitten om de verbinding te versterken. Voor het frezen gebruik ik de pas gevlakte werkbank als referentie waardoor het resultaat heel behoorlijk wordt. Hier de gleuven in de horizontale delen.

En hier in de verticale delen, daar gebruik ik een blok hout voor met een mooie haakse zijkant. Door zo te werken komt de precisie uit de vlakke werkbank en niet uit de (versleten) beugels van de machine.

Om het assembleren wat makkelijker te maken heb ik de koekjes in de bankschroef nog iets platter geknepen. Het is lekker als er in het geheel nog een heel klein beetje bewegingsruimte zit om de delen goed op z'n plaats te schuiven. Door de vochtige lijm gaan ze toch wel weer in hun groefjes uitzetten. In de hoeken plak ik nog een strook afplaktape om uitpuilende lijm op te vangen, en dan is het zaak alles goed in de lijm te zetten, in elkaar steken, klemmen er op, controleren op haaksheid en desnoods nog een beetje corrigeren met een klem diagonaal.

En zo heb ik er nu vier gemaakt. Dit zijn de bovenkastjes, de kleinste om een beetje aan het proces te wennen.

Natuurlijk zien jullie gelijk wat er fout is gegaan. Drie kastjes hebben een achterwand waar het houtpatroon verticaal loopt, en de vierde heeft hem horizontaal. Daar kan ik me zoooo aan ergeren. Al die tijd let ik op zulke details en dan in de hektiek van het moment gaat het toch een keertje fout. Wat nu? Er uit halen gaat niet meer. Ik kan het gewoon laten zitten. Het is het achterste kastje, daar kijkt toch niemand in. Ik kan er ook een losse plaat achterin lijmen. Nou ja, ik moet er nog eens diep over nadenken.

Een rampje

Vandaag dacht ik te beginnen met het uitfrezen van de bestekbakjes. Maar dat ging gelijk helemaal mis. Het is uiteindelijk mijn eigen fout (natuurlijk), ik had een frees van 14 mm die net aan in het gat van 15mm van de geleidering past. Dat is te weinig heb ik nu begrepen. Er zit ook nogal wat speling in de grondplaat van de bovenfrees. Gevolg was dat de frees vrijwel direct keihard in de geleidering hapte. Met een kapotte frees en een kapotte geleidering als gevolg. Project staat dus even op non actief.

Om toch nog iets nuttigs te doen vandaag, ben ik mijn werkbank maar gaan vlakken. Ik had gemerkt dat hij nogal hol was gaan staan, in het midden bijna een mm dieper dan aan de kanten. Dus een paar schaven tevoorschijn gehaald en zo kon ik gelijk even mijn agressie kwijt.

Het resultaat mag er zijn. De bank ziet er  weer als nieuw uit, en wat belangrijker is, hij is weer vlak. Alleen vlak langs de gaten rij zie je een kleine holte, die is ongeveer 0.2mm diep. Ruimschoots binnen alle toleranties.

Ook in de lengte is hij mooi vlak. Er zit alleen helemaal achteraan nog een holte, maar die laat ik lekker zitten. Grappig is om te merken dat ik in de loop der tijd veel geleerd heb over schaven. Het gaat nu veel makkelijker dan toen ik de werkbank pas gebouwd had. Ik weet nog wel hoe ik toen heb lopen wanhopen of het ooit wel vlak zou worden.

Nu heb ik weer een mooie referentie om straks mijn kastjes goed recht te krijgen.

Verder met de bestekbak.

We zijn lekker een weekend in Groningen geweest, dus weinig nuttigs gedaan. Maar de plank voor de bestekbak staat nu wel klaar.

Na het lijmen moest ik hem eerst weer netjes vlak zien te krijgen. Het meeste werk door dwars op de draad te schaven. Dwars gaat veel lichter, dus kan je makkelijker veel hout tegelijk verwijderen. En dwars heb je nooit dat je opeens diepe splinters uit het hout trekt. Nadat de plank zo netjes gevlakt is, ga ik met een zoetschaaf in de lengterichting van het hout de boel mooi glad maken.

Maar het hout is echt keihard. En kruisdradig waardoor de draadrichting bij elke groeiring van richting verandert. Bijna niet te doen met een handschaaf. En mijn rug deed pijn, en mijn elleboog speelde weer op....
Genoeg excuses om de schuurmachine te pakken.

Na het vlakken komt het op maat zagen. Hij is een beetje onhandig van vorm voor mijn zaagtafel. Ik heb het maar met de handcirkelzaag gedaan.

En zo ziet de plank er nu uit. Vrij grof geschuurd. Ik heb met potlood al uitgetekend waar ik de bakjes wil hebben die nu uitgefreest moeten worden, maar dat is op de foto moeilijk te zien.

Bestekbak

In een folder van een keukenfabrikant zag ik een hele mooie bestekbak, gemaakt van een massieve plaat hout. Dat leek me wel wat. Hij is gemaakt van dikke balkjes hout die tegen elkaar gelijmd zijn, waarna de bakjes voor het bestek er uit gefreesd worden. Dus heb ik mijn stapel hout weer eens opgezocht en nog wat mooie kwartiers gezaagde jatoba balken gevonden. Dit is hetzelfde hout waar ik de lades van gemaakt heb, dus dat past mooi bij elkaar.

Na een lange sessie zagen, keuren, weggooien en de mooie stukken op maat geschaafd te hebben, kon ik de balkjes aan elkaar lijmen. Alles eerst netjes gemarkeerd, vooral ook wat de richting is waarin het hout het makkelijkste schaaft. Bij zo'n samengestelde plank is het heel prettig als de draad van het hout overal in dezelfde richting loopt.

En toen alles aan elkaar gelijmd was had ik een voldoende brede plank voor een 90 cm lade.

Deze plaat moet ik nu mooi glad schaven en op maat zagen. Maar ik ben nu door mijn rug gegaan en kan dus voorlopig niet zo veel. Wordt vervolgd.