En weer een kast

De gootsteenkast is zo goed als klaar. Hier een foto met een van de lades even los er in gezet. Het past gelukkig.

En een foto van de inhoud van de gootsteen kast waar ik bovenin de achterwand een stukje teruggezet heb. Op de foto vallen twee dingen op. In de eerste plaats hoe mooi ik dat geknutseld heb natuurlijk. Maar wat vooral opvalt is wat een ontzettende troep dat multiplex is. Eerst had ik hiervoor een mooi stukje esdoorn gefineerd spul, maar dat had ik te smal gezaagd. Nu dus een stuk merantie multiplex uit de bouwmarkt. De foto is geflitsts en dan ziet het er nog beroerder uit, maar ik ben blij dat dit achter in de kast zit en straks hoegenaamd onzichtbaar is.

Ik ga de kast nu eerst lakken zodat hij kant en klaar in de hoek geschoven kan worden. Maar dat wordt wel na de kerst want het is een beetje druk deze tijd.

Gootsteenkast

Dit wordt een dubbele kast, aan de linkerkant komt de spoelbak, de kast heet dan ook het gootsteenkastje. Aan de rechterkant komt een ladekast, voor onder andere bestek. Totaal is het 145 cm, een flink gevaarte dus.

De lades heb ik vorige winter al gemaakt, die bepalen dus de breedte van de ladekast. Ze glijden in een gelagerde ladegeleider van het merk Blum. Dit komt allemaal erg precies. Maak je de kast ook maar een mm te smal, dan past de lade er niet meer in. Gelukkig hebben de Blum geleiders wel een paar mm speling in de breedte. Om de midden wand van deze dubbele kast op de goede plek te krijgen heb ik twee latjes precies op de lademaat afgezaagd. Deze gebruik ik om de juiste afstand af te tekenen. Op de foto zie je de twee witte latjes en de waterpas gebruik ik hier als lineaal om af te tekenen.

In deze ladekast komt ook nog een tussenbodem. Misschien overbodig, maar daar wordt het allemaal wat steviger van en zullen de kastwanden nooit zo krom kunnen gaan staan dat de ladegeleiders niet meer werken. Na het aanbrengen van de lamellos heb ik een proefopstelling gemaakt om de lades te testen. En zowaar, alles past en loopt mooi soepel.

Vervolgens ben ik alles verder af gaan werken en vooral veel passen, bijvoorbeeld of de achterwanden wel netjes in de groeven gaan. Daarbij kwam ik er achter dat de achterwand van de gootsteen kast te smal is. Die heb ik klaarblijkelijk op de binnenmaat van de kast gezaagd, zonder rekening te houden dat ze ook nog een stukje in de groef moeten steken. Dus alles weer netjes op zij gezet en eerst maar een nieuw plaatje multiplex gaan kopen.

Nog een kast

De kast voor de koelkast is nu ook klaar. Hier een plaatje hoe het er uit zit bovenop zijn onderkast die ik in een vorige blog al had besproken.

Onderin de koelkast-kast zie je dat ik de onderhoeken achterin versterkt heb met twee driehoekjes. Het is nog even afwachten of dat wel gaat passen met de koelkast er in geschoven. Je kunt ook bovenin zien dat ik een stuk van de kast niet gebruik en hier een blind paneel in heb gezet. Helaas bestaat er geen tussenmaatje koelkast tussen 102cm en 122cm. Vandaar deze minder elegante oplossing. De deur die hier straks voorkomt is wel de volle hoogte, dus zolang de kast dicht zit zie je er niets van.

De zolderkamer heb ik voorlopig tot voorraadkamer omgebouwd. Het begint daar al aardig vol te raken.

Telsell

Oh Mike, kijk, wat een mooie gaten! En niet 1 of 2, maar allemaal! Ik kan het niet geloven! Deze speciale Colt boorbits gemaakt van speciaal staal en met de UNIEKE orbital snijpunten geven de mooiste gaten in het moeilijkste hout die ik ooit gezien heb! Kijk, in vuren, hard eiken, maar ook in multiplex, waarvan je gewoon WEET dat je er geen mooie gaten in kunt boren, zijn er geen rafels te zien! Zelfs waar het Colt bit het hout weer uitkomt, kijk, geen rafeltje! Ik kan het nog steeds niet geloven!

Kast onder de koelkast

Vandaag heb ik de kast die onder de koelkast komt in elkaar gezet. Dit is een wat complexere kast. In de eerste plaats heb ik hier de planken vastgelijmd. Deze liggen dus niet op pennetjes waardoor de kast inhoud aan te passen zou zijn. Omdat er nogal een gewicht op komt wou ik graag de constructie zo stevig mogelijk hebben. En er zit nog een aardigheidje in voor de koellucht die de koelkast nodig heeft.

Achterop de koelkast zit een warmtewisselaar. Daar moet constant een luchtstroom langs gaan, anders raakt de boel oververhit. Vaak wordt daarvoor in de plint een rooster gezet en de koellucht gaat dan achter de kastjes langs, achter de koelkast langs en dan door een gat bovenin de koelkast-kast weer naar buiten. Maar er bestaat nog een mogelijkheid, de koellucht door het onderkastje te geleiden. De bodemplaat is dan iets korter, waardoor de lucht achter het deurtje langs de kast in kan. Dan zitten er roosters achter in de kast om de lucht naar de koelkast te geleiden. Zo iets als dit ruwe schetsje:

Het voordeel hiervan is dat je geen lelijk rooster in je plint hebt. Het is slechts een detail, maar wel leuk om zo te construeren. Alles bij elkaar werd het wel een ingewikkelde lijmklus, om alles netjes in elkaar te krijgen.

Gaatjes

Graag was ik verder gegaan met de bovenkastjes. Het volgende punt is het boren van de gatenrijen voor de plankdragers. Dat zijn van die pinnetjes die je in een gaatje stop waar de plank op rust. Om de kast flexibel te houden boor je een hele rij gaatjes in de zijkant. Om die overal op gelijke hoogte te krijgen heb ik een boormalletje gemaakt. Maar bij het testen in een restplankje kwam ik er achter dat het boren van een mooi gaatje helemaal zo makkelijk niet is. Meestal maakt dat weinig uit omdat het gaatje toch afgedekt wordt of er komt een schroef in oid. Maar hier is een hele rij meestal ongebruikt, dus vol in het zicht. En dan wil ik wel een fatsoenlijk gaatje hebben en niet zo.

Twee gaatjes (rechts) zijn redelijk geworden, met heel veel moeite. Om het hele proces wat makkelijker te maken heb ik speciale boortjes besteld die net zulke mooie gaten maakt, maar dan gewoon gelijk zonder listige trucs.

Om toch nog wat te doen te hebben, heb ik de lade geleiders aan de lades bevestigd. Onder aan de lade komt een speciale klem die vervolgens in de ladegeleider klikt. Het was even een uitzoekerij, want de documentatie van de firma Blum is vrij cryprisch. Van die handleidingen die je past snapt als je weet hoe het moet.

Je kunt hiervoor een speciale mal kopen, maar als je het klemmetje op z'n plaats houdt en een beetje intelligent met een centerpons de gaatjes markeert, dan gaat het ook heel goed. Achter in de lade moet dan nog een gaatje geboord, waarvoor ik een simpel malletje heb gemaakt.

Daar zitten die klemmetjes met die mooie oranje hendels. Gelukkig is het uit het zicht.

Nog een tip, als je lijmresten weg wilt krabben, gebruik dan een oude beitel! De goede beitel die ik had gebruikt zat gelijk vol roestplekken en heeft een hoop tijd gekost om weer te fatsoeneren.

De kastjes.

De bestekbak heb ik maar even opzij gezet, eerst maar eens naar de kastjes kijken. Nu alle multiplex panelen in principe klaar liggen kan ik ze in elkaar gaan zetten. Dat doe ik met behulp van lamello's. Een soort koekjes, maar dan van beukenhout gemaakt. De verbinding gaat er uit zien zoals in dit teststukje:

Voor die koekjes frees ik gleufjes in het hout met de speciale lamellenfrees. Ik heb er een op marktplaats op de kop getikt, maar dat is geen al te beste koop geweest. Hij is behoorlijk versleten. Maar goed, geld voor een nieuwe heb ik er ook niet voor over. Op de foto zie je zo'n los koekje liggen op de plank en zie je hoe ze tussen de twee panelen in de sleuven zitten om de verbinding te versterken. Voor het frezen gebruik ik de pas gevlakte werkbank als referentie waardoor het resultaat heel behoorlijk wordt. Hier de gleuven in de horizontale delen.

En hier in de verticale delen, daar gebruik ik een blok hout voor met een mooie haakse zijkant. Door zo te werken komt de precisie uit de vlakke werkbank en niet uit de (versleten) beugels van de machine.

Om het assembleren wat makkelijker te maken heb ik de koekjes in de bankschroef nog iets platter geknepen. Het is lekker als er in het geheel nog een heel klein beetje bewegingsruimte zit om de delen goed op z'n plaats te schuiven. Door de vochtige lijm gaan ze toch wel weer in hun groefjes uitzetten. In de hoeken plak ik nog een strook afplaktape om uitpuilende lijm op te vangen, en dan is het zaak alles goed in de lijm te zetten, in elkaar steken, klemmen er op, controleren op haaksheid en desnoods nog een beetje corrigeren met een klem diagonaal.

En zo heb ik er nu vier gemaakt. Dit zijn de bovenkastjes, de kleinste om een beetje aan het proces te wennen.

Natuurlijk zien jullie gelijk wat er fout is gegaan. Drie kastjes hebben een achterwand waar het houtpatroon verticaal loopt, en de vierde heeft hem horizontaal. Daar kan ik me zoooo aan ergeren. Al die tijd let ik op zulke details en dan in de hektiek van het moment gaat het toch een keertje fout. Wat nu? Er uit halen gaat niet meer. Ik kan het gewoon laten zitten. Het is het achterste kastje, daar kijkt toch niemand in. Ik kan er ook een losse plaat achterin lijmen. Nou ja, ik moet er nog eens diep over nadenken.